Opis
Kościół Sant’Ambrogio stoi na placu o tej samej nazwie, we wschodniej części centrum Florencji, na północ od Santa Croce. Z zewnątrz jest surowy, ale w środku to jeden z najbogatszych w historię i atmosferę kościołów w mieście.
Przychodzi się tu dla cudu, dla fresku i dla grobów wielkich artystów. Wnętrze to długa, jednonawowa sala z więźbą dachową i ołtarzami w obramieniach z łuków z kamienia pietra serena.
Na lewo od ołtarza głównego otwiera się Kaplica Cudu. Mino da Fiesole wyrzeźbił tu marmurowy tabernakulum w latach 1481–1483: na predelli ksiądz Uguccione powierza ksieni relikwię cudownej krwi.
Na ścianie fresk Cosima Rossellego opowiada o procesji z 1340 roku z tą relikwią. Rozgrywa się na placyku przed kościołem, narysowanym tak, jak wyglądał wtedy, a po lewej stronie widać autoportret malarza wśród florentczyków jego czasów.
Obok kaplicy wystawiona jest synopia, rysunek przygotowawczy do tego fresku. Warto rzucić okiem: niektóre postaci narysowano bez szat, żeby ustalić bryły, które potem miały zakryć draperie.
Wzdłuż nawy, między drugim a trzecim ołtarzem po lewej, stoi drewniany święty Sebastian Leonarda del Tasso. Tu i ówdzie wyłaniają się czternastowieczne freski, odnalezione po powodzi w 1966 roku za kamiennymi łukami.
Na przełomie piętnastego i szesnastego wieku chciało tu być pochowanych kilku artystów: Andrea del Verrocchio, Cronaca, Francesco Granacci, Del Tasso i Mino da Fiesole, który poprosił o grób przed własnym tabernakulum i go dostał.
Wszystko zaczęło się 30 grudnia 1230 roku. Stary ksiądz Uguccione znalazł krople skrzepłej krwi w kielichu z mszy poprzedniego dnia, którego wieczorem nie wyczyścił jak należy. Biskup trzymał ampułkę u siebie przez rok, zanim dał się przekonać.
Kościół był już wtedy stary: wspomina się o nim w 988 roku, a według tradycji w 393 gościł w nim święty Ambroży, biskup Mediolanu. Jego najcenniejsze arcydzieła, Masaccia i Masolina, Filippa Lippiego i Botticellego, są dziś w Uffizi.
Koniecznie zobacz
• Kaplica Cudu.
• Tabernakulum Mina da Fiesole.
• Fresk Cosima Rossellego.
• Święty Sebastian Leonarda del Tasso.
Czy wiesz, że…?
• Cud w Sant’Ambrogio poprzedza o jakieś trzydzieści lat słynniejszy cud w Bolsenie.
• W 1595 roku pożar oszczędził konsekrowane hostie: woda użyta do gaszenia zamieniła je w coś w rodzaju obwarzanka, przechowywanego obok krwi.
• Tabernakulum Giovanniego della Robbii na jednym boku placu przedstawia świętego Ambrożego błogosławiącego przechodniów.
Przychodzi się tu dla cudu, dla fresku i dla grobów wielkich artystów. Wnętrze to długa, jednonawowa sala z więźbą dachową i ołtarzami w obramieniach z łuków z kamienia pietra serena.
Na lewo od ołtarza głównego otwiera się Kaplica Cudu. Mino da Fiesole wyrzeźbił tu marmurowy tabernakulum w latach 1481–1483: na predelli ksiądz Uguccione powierza ksieni relikwię cudownej krwi.
Na ścianie fresk Cosima Rossellego opowiada o procesji z 1340 roku z tą relikwią. Rozgrywa się na placyku przed kościołem, narysowanym tak, jak wyglądał wtedy, a po lewej stronie widać autoportret malarza wśród florentczyków jego czasów.
Obok kaplicy wystawiona jest synopia, rysunek przygotowawczy do tego fresku. Warto rzucić okiem: niektóre postaci narysowano bez szat, żeby ustalić bryły, które potem miały zakryć draperie.
Wzdłuż nawy, między drugim a trzecim ołtarzem po lewej, stoi drewniany święty Sebastian Leonarda del Tasso. Tu i ówdzie wyłaniają się czternastowieczne freski, odnalezione po powodzi w 1966 roku za kamiennymi łukami.
Na przełomie piętnastego i szesnastego wieku chciało tu być pochowanych kilku artystów: Andrea del Verrocchio, Cronaca, Francesco Granacci, Del Tasso i Mino da Fiesole, który poprosił o grób przed własnym tabernakulum i go dostał.
Wszystko zaczęło się 30 grudnia 1230 roku. Stary ksiądz Uguccione znalazł krople skrzepłej krwi w kielichu z mszy poprzedniego dnia, którego wieczorem nie wyczyścił jak należy. Biskup trzymał ampułkę u siebie przez rok, zanim dał się przekonać.
Kościół był już wtedy stary: wspomina się o nim w 988 roku, a według tradycji w 393 gościł w nim święty Ambroży, biskup Mediolanu. Jego najcenniejsze arcydzieła, Masaccia i Masolina, Filippa Lippiego i Botticellego, są dziś w Uffizi.
Koniecznie zobacz
• Kaplica Cudu.
• Tabernakulum Mina da Fiesole.
• Fresk Cosima Rossellego.
• Święty Sebastian Leonarda del Tasso.
Czy wiesz, że…?
• Cud w Sant’Ambrogio poprzedza o jakieś trzydzieści lat słynniejszy cud w Bolsenie.
• W 1595 roku pożar oszczędził konsekrowane hostie: woda użyta do gaszenia zamieniła je w coś w rodzaju obwarzanka, przechowywanego obok krwi.
• Tabernakulum Giovanniego della Robbii na jednym boku placu przedstawia świętego Ambrożego błogosławiącego przechodniów.