Opis
Casa Buonarroti to dom-muzeum Michała Anioła we Florencji, przy via Ghibellina 70: w pałacu, który jego potomkowie przekształcili w hołd dla wielkiego przodka, zobaczysz dwa jego młodzieńcze marmury, szkice i rysunki oraz XVII-wieczne sale z freskami.
Z zewnątrz pałac jest prosty: wyróżnia się tylko portal, nad którym stoi brązowe popiersie Michała Anioła, kopia portretu Daniela da Volterra.
Na pierwszym piętrze, w jednej z sal, są dwa dzieła, które tłumaczą, jak narodził się geniusz: Madonna przy schodach, jego pierwsze udokumentowane dzieło, wyrafinowana płaskorzeźba inspirowana Donatellem, i Bitwa centaurów, wyrzeźbiona w wieku zaledwie szesnastu lat.
W innej sali stoi wielki drewniany model fasady San Lorenzo, nigdy niezrealizowany projekt Michała Anioła. Muzeum przechowuje też najbogatszy zbiór przygotowawczych szkiców artysty, woskowych i brązowych, oraz kolekcję rysunków i studiów.
Sale z XVII wieku zamówił wnuk jego brata Michał Anioł Młodszy: w Galerii, której dominantą jest posąg artysty, ściany i sufit opowiadają jego życie, z apoteozą na zakończenie. Wśród malarzy zaproszonych do pracy jest Artemisia Gentileschi.
Sąsiednia ulica nazywała się „via dei Marmi Sudici”, czyli ulica Brudnych Marmurów: przez lata leżały tu wielkie, poczerniałe bloki marmuru, czekające, aż Michał Anioł, wiecznie w podróży między Rzymem a Florencją, użyje ich do któregoś ze swoich dzieł.
To on kupił tu w 1508 roku kilka domków i mieszkał tu ze swoim bratankiem Leonardem w czasie prac przy San Lorenzo. Właściwy pałac zbudowali jednak jego potomkowie.
Od 1612 roku Michał Anioł Młodszy przekształcił rodzinny dom w pomnik dla stryjecznego dziadka. Przez wieki Buonarrotiowie wszystko pieczołowicie przechowywali, aż do ostatniego dziedzica, Kosmy, który w 1858 roku powierzył pałac i zbiory fundacji: tak powstało muzeum.
Z zewnątrz pałac jest prosty: wyróżnia się tylko portal, nad którym stoi brązowe popiersie Michała Anioła, kopia portretu Daniela da Volterra.
Na pierwszym piętrze, w jednej z sal, są dwa dzieła, które tłumaczą, jak narodził się geniusz: Madonna przy schodach, jego pierwsze udokumentowane dzieło, wyrafinowana płaskorzeźba inspirowana Donatellem, i Bitwa centaurów, wyrzeźbiona w wieku zaledwie szesnastu lat.
W innej sali stoi wielki drewniany model fasady San Lorenzo, nigdy niezrealizowany projekt Michała Anioła. Muzeum przechowuje też najbogatszy zbiór przygotowawczych szkiców artysty, woskowych i brązowych, oraz kolekcję rysunków i studiów.
Sale z XVII wieku zamówił wnuk jego brata Michał Anioł Młodszy: w Galerii, której dominantą jest posąg artysty, ściany i sufit opowiadają jego życie, z apoteozą na zakończenie. Wśród malarzy zaproszonych do pracy jest Artemisia Gentileschi.
Sąsiednia ulica nazywała się „via dei Marmi Sudici”, czyli ulica Brudnych Marmurów: przez lata leżały tu wielkie, poczerniałe bloki marmuru, czekające, aż Michał Anioł, wiecznie w podróży między Rzymem a Florencją, użyje ich do któregoś ze swoich dzieł.
To on kupił tu w 1508 roku kilka domków i mieszkał tu ze swoim bratankiem Leonardem w czasie prac przy San Lorenzo. Właściwy pałac zbudowali jednak jego potomkowie.
Od 1612 roku Michał Anioł Młodszy przekształcił rodzinny dom w pomnik dla stryjecznego dziadka. Przez wieki Buonarrotiowie wszystko pieczołowicie przechowywali, aż do ostatniego dziedzica, Kosmy, który w 1858 roku powierzył pałac i zbiory fundacji: tak powstało muzeum.