Opis
Muzeum Opery Katedralnej (Museo dell'Opera del Duomo) to skarbiec katedry Santa Maria del Fiore, Baptysterium i dzwonnicy Giotta, po północno-wschodniej stronie placu Duomo we Florencji. Prawie wszystko, co widać na zewnątrz, to kopie: oryginały są tutaj.
Sal jest 28, na trzech piętrach, z ponad siedmiuset dziełami. Trasa podąża za historią zabytków, od końca XIII do końca XIX wieku, i ma ważny trzon rzeźby gotyckiej i renesansowej.
Sercem jest wielka Sala Raju. Znajdują się tu trzy brązowe drzwi Baptysterium, w tym Wrota Raju Ghibertiego, a naprzeciw rekonstrukcja w skali 1:1 średniowiecznej fasady katedry, z oryginalnymi posągami Arnolfa di Cambio.
Pietà Michała Anioła, zwana Bandini, jest poraniona i niedokończona. Wyrzeźbił ją na własny grobowiec, a potem, stary i przygnębiony, znalazł w marmurze żyłę, która złamała Chrystusowi nogę, i zaczął rozbijać posąg młotkiem.
Muzeum ma jedną z największych kolekcji Donatella na świecie. Wyróżnia się Pokutująca Magdalena, wzruszająca figura z polichromowanego drewna, oraz prorok Habakuk, zwany „Zuccone”.
Jest też drewniany model kopuły z narzędziami z budowy Brunelleschiego. Miejsce ma własną historię: od 1296 roku było siedzibą Opery Katedralnej, instytucji, która budowała katedrę. W XV wieku Brunelleschi trzymał tu drewno na kopułę, a około 1500 roku na jednym z dziedzińców Michał Anioł wyrzeźbił Dawida.
Przed wielkimi salami Galeria Rzeźb zbiera fragmenty dzieł Tina di Camaino, Donatella i Nanniego di Banco, a w ósmej sali Magdalena stoi naprzeciw drewnianego krucyfiksu z XIV wieku. Trasa ma też charakter edukacyjny, z filmami i interaktywnymi ekranami.
W pobliskiej sali znajdują się fragmenty fasady Arnolfa, zburzonej w 1587 roku, z marmurów intarsjowanych i mozaikowych. Przy wejściu wita grupa rzeźbiarska Chwała św. Jana Chrzciciela, dłuta Girolama Ticciatiego z 1732 roku, która zdobiła ołtarz Baptysterium.
Muzeum otwarto w 1891 roku. W latach 2012–2015 rozrosło się o pomieszczenia dawnego Teatro degli Intrepidi z 1779 roku.
Koniecznie zobacz
• Wrota Raju.
• Pietà Michała Anioła.
• Pokutującą Magdalenę Donatella.
• Drewniany model kopuły.
Czy wiesz, że…?
• W twarzy Nikodema w Pietà Michał Anioł miał podobno sportretować samego siebie.
• Donatello, jak opowiada Vasari, często zachęcał swojego łysego proroka do mówienia.
• Za zaliczkę na Zuccone Donatello zapłacił zaległe podatki.
Sal jest 28, na trzech piętrach, z ponad siedmiuset dziełami. Trasa podąża za historią zabytków, od końca XIII do końca XIX wieku, i ma ważny trzon rzeźby gotyckiej i renesansowej.
Sercem jest wielka Sala Raju. Znajdują się tu trzy brązowe drzwi Baptysterium, w tym Wrota Raju Ghibertiego, a naprzeciw rekonstrukcja w skali 1:1 średniowiecznej fasady katedry, z oryginalnymi posągami Arnolfa di Cambio.
Pietà Michała Anioła, zwana Bandini, jest poraniona i niedokończona. Wyrzeźbił ją na własny grobowiec, a potem, stary i przygnębiony, znalazł w marmurze żyłę, która złamała Chrystusowi nogę, i zaczął rozbijać posąg młotkiem.
Muzeum ma jedną z największych kolekcji Donatella na świecie. Wyróżnia się Pokutująca Magdalena, wzruszająca figura z polichromowanego drewna, oraz prorok Habakuk, zwany „Zuccone”.
Jest też drewniany model kopuły z narzędziami z budowy Brunelleschiego. Miejsce ma własną historię: od 1296 roku było siedzibą Opery Katedralnej, instytucji, która budowała katedrę. W XV wieku Brunelleschi trzymał tu drewno na kopułę, a około 1500 roku na jednym z dziedzińców Michał Anioł wyrzeźbił Dawida.
Przed wielkimi salami Galeria Rzeźb zbiera fragmenty dzieł Tina di Camaino, Donatella i Nanniego di Banco, a w ósmej sali Magdalena stoi naprzeciw drewnianego krucyfiksu z XIV wieku. Trasa ma też charakter edukacyjny, z filmami i interaktywnymi ekranami.
W pobliskiej sali znajdują się fragmenty fasady Arnolfa, zburzonej w 1587 roku, z marmurów intarsjowanych i mozaikowych. Przy wejściu wita grupa rzeźbiarska Chwała św. Jana Chrzciciela, dłuta Girolama Ticciatiego z 1732 roku, która zdobiła ołtarz Baptysterium.
Muzeum otwarto w 1891 roku. W latach 2012–2015 rozrosło się o pomieszczenia dawnego Teatro degli Intrepidi z 1779 roku.
Koniecznie zobacz
• Wrota Raju.
• Pietà Michała Anioła.
• Pokutującą Magdalenę Donatella.
• Drewniany model kopuły.
Czy wiesz, że…?
• W twarzy Nikodema w Pietà Michał Anioł miał podobno sportretować samego siebie.
• Donatello, jak opowiada Vasari, często zachęcał swojego łysego proroka do mówienia.
• Za zaliczkę na Zuccone Donatello zapłacił zaległe podatki.