Opis
Loggia del Bigallo to elegancka gotycka loggia na placu San Giovanni, na rogu z via dei Calzaiuoli, tuż naprzeciw Baptysterium. Należy do zespołu z oratorium i małym muzeum, które przechowuje dzieła dwóch bractw, do których należała.
Pod tymi arkadami przez wieki wystawiano zagubione lub porzucone dzieci. Jeśli nikt się po nie nie zgłosił, opiekowało się nimi bractwo. Loggia powstała właśnie w tym celu, po strasznej zarazie z 1348 roku: zbudowano ją w latach 1352–1360.
Z zewnątrz zatrzymaj się przy arkadach: jedna jest obłożona kolorowymi marmurami, ozdobionymi prorokami, aniołami i cnotami. Wyżej trzy tabernakula kryją posągi Madonny, świętego Piotra Męczennika i świętej Łucji, a dwa freski z około 1444 roku opowiadają historie świętego Piotra Męczennika.
W środku muzeum mieści się w trzech salach. Nie przegap fresku Misericordia Domini: u jego stóp znajduje się najstarszy znany widok Florencji, z Baptysterium i jeszcze niedokończoną fasadą katedry.
Jest też przenośny tryptyk Bernarda Daddiego z 1333 roku, z Madonną, Narodzeniem i Ukrzyżowaniem, oraz wielkie rzeźby Alberta Arnoldiego na ołtarzu dawnego oratorium: Madonna z Dzieciątkiem i dwaj aniołowie z lichtarzami.
Zlecili ją kapitanowie Misericordii, którzy mieli tu swoją siedzibę. Uderza wybór łuków: półkolistych, w samym środku epoki gotyku. Te ostrołukowe były domeną gibelińskiej Sieny, podczas gdy gwelficka Florencja wolała formy klasyczne, które w końcu zainspirowały renesans.
W 1425 roku przybyło niemal upadłe Bractwo Bigallo i oba bractwa mieszkały pod jednym dachem do 1489 roku. Bigallo zostało samo i uczyniło z loggii swój symbol, aż kapitanowie Misericordii przeprowadzili się w pobliże. Misericordia działa do dziś.
Pod tymi arkadami przez wieki wystawiano zagubione lub porzucone dzieci. Jeśli nikt się po nie nie zgłosił, opiekowało się nimi bractwo. Loggia powstała właśnie w tym celu, po strasznej zarazie z 1348 roku: zbudowano ją w latach 1352–1360.
Z zewnątrz zatrzymaj się przy arkadach: jedna jest obłożona kolorowymi marmurami, ozdobionymi prorokami, aniołami i cnotami. Wyżej trzy tabernakula kryją posągi Madonny, świętego Piotra Męczennika i świętej Łucji, a dwa freski z około 1444 roku opowiadają historie świętego Piotra Męczennika.
W środku muzeum mieści się w trzech salach. Nie przegap fresku Misericordia Domini: u jego stóp znajduje się najstarszy znany widok Florencji, z Baptysterium i jeszcze niedokończoną fasadą katedry.
Jest też przenośny tryptyk Bernarda Daddiego z 1333 roku, z Madonną, Narodzeniem i Ukrzyżowaniem, oraz wielkie rzeźby Alberta Arnoldiego na ołtarzu dawnego oratorium: Madonna z Dzieciątkiem i dwaj aniołowie z lichtarzami.
Zlecili ją kapitanowie Misericordii, którzy mieli tu swoją siedzibę. Uderza wybór łuków: półkolistych, w samym środku epoki gotyku. Te ostrołukowe były domeną gibelińskiej Sieny, podczas gdy gwelficka Florencja wolała formy klasyczne, które w końcu zainspirowały renesans.
W 1425 roku przybyło niemal upadłe Bractwo Bigallo i oba bractwa mieszkały pod jednym dachem do 1489 roku. Bigallo zostało samo i uczyniło z loggii swój symbol, aż kapitanowie Misericordii przeprowadzili się w pobliże. Misericordia działa do dziś.