Opis
Museo Stibbert to dom-muzeum angielskiego kolekcjonera o toskańskiej matce, na wzgórzu Montughi, we Florencji. W środku jest ponad 50 000 przedmiotów: zbroje, broń, obrazy, porcelana, wachlarze, a nawet guziki, w fantazyjnej dziewiętnastowiecznej willi, zachowanej tak, jak ją zamierzył.
To nie plan filmowy, choć tak wygląda: korowód rycerzy w zbrojach przemierza sale, samuraje z kataną, wojownicy osmańscy w maureskowym pokoju. Sale neogotyckie i neorenesansowe udekorowano specjalnie po to, by pomieścić każdy eksponat.
Sercem jest broń i zbroje, prawie 16 000 sztuk, przeważnie z Europy Środkowej, ale także z Bliskiego Wschodu i Japonii. Rycerze włoscy i niemieccy, głównie z XVI i XVII wieku, defilują w pełnym ekwipunku. Osmanie, z XVI wieku, stoją w sali zdobionej maureskowymi inkrustacjami.
Koniecznie zobacz kolekcję japońską, z katanami i zbrojami ostatnich samurajów, kupionymi pod koniec XIX wieku. Wśród obrazów są Botticelli, Crivelli i Pieter Brueghel Młodszy, a także antyczne meble, piętnastowieczne skrzynie i tapety ze skóry.
Na zewnątrz rozciąga się park w stylu angielskim, ze ścieżkami wspinającymi się i schodzącymi przez las, stawem z małą neoegipską świątynią i ruinami gotyckiego weneckiego dziedzińca z białego marmuru, z piękną cembrowiną studni.
Frederick Stibbert urodził się we Florencji w 1838 roku z ojca Anglika i matki Toskanki, a fortunę zrobił na kolejach w swoim kraju. Poświęcił życie willi w Montughi, którą odnowił i powiększył, zbierając wszystko.
Niektórzy oskarżali go o fałszerstwa, bo jego płatnerze uzupełniali zbroje z dużą swobodą. Umierając w 1906 roku, zostawił wszystko miastu, pod jednym warunkiem: że porządek przez niego pomyślany zostanie uszanowany. Od 1908 roku muzeum jest otwarte dla publiczności.
To był jego sposób, by podziękować Florencji: duża angielska społeczność miasta pod koniec XIX wieku stanowiła spory kawałek ludności.
To nie plan filmowy, choć tak wygląda: korowód rycerzy w zbrojach przemierza sale, samuraje z kataną, wojownicy osmańscy w maureskowym pokoju. Sale neogotyckie i neorenesansowe udekorowano specjalnie po to, by pomieścić każdy eksponat.
Sercem jest broń i zbroje, prawie 16 000 sztuk, przeważnie z Europy Środkowej, ale także z Bliskiego Wschodu i Japonii. Rycerze włoscy i niemieccy, głównie z XVI i XVII wieku, defilują w pełnym ekwipunku. Osmanie, z XVI wieku, stoją w sali zdobionej maureskowymi inkrustacjami.
Koniecznie zobacz kolekcję japońską, z katanami i zbrojami ostatnich samurajów, kupionymi pod koniec XIX wieku. Wśród obrazów są Botticelli, Crivelli i Pieter Brueghel Młodszy, a także antyczne meble, piętnastowieczne skrzynie i tapety ze skóry.
Na zewnątrz rozciąga się park w stylu angielskim, ze ścieżkami wspinającymi się i schodzącymi przez las, stawem z małą neoegipską świątynią i ruinami gotyckiego weneckiego dziedzińca z białego marmuru, z piękną cembrowiną studni.
Frederick Stibbert urodził się we Florencji w 1838 roku z ojca Anglika i matki Toskanki, a fortunę zrobił na kolejach w swoim kraju. Poświęcił życie willi w Montughi, którą odnowił i powiększył, zbierając wszystko.
Niektórzy oskarżali go o fałszerstwa, bo jego płatnerze uzupełniali zbroje z dużą swobodą. Umierając w 1906 roku, zostawił wszystko miastu, pod jednym warunkiem: że porządek przez niego pomyślany zostanie uszanowany. Od 1908 roku muzeum jest otwarte dla publiczności.
To był jego sposób, by podziękować Florencji: duża angielska społeczność miasta pod koniec XIX wieku stanowiła spory kawałek ludności.