Piazza della Signoria - Fontanna Neptuna

Piazza della Signoria - Fontanna Neptuna

Piazza della Signoria. (Otwórz mapę)

Opis

Piazza della Signoria to główny plac Florencji, od średniowiecza polityczne serce miasta: przed Palazzo Vecchio, coś w rodzaju muzeum pod gołym niebem pełnego rzeźb, z Fontanną Neptuna, Loggią dei Lanzi i kopią Dawida.

Jej kształt powstał około 1268 roku, gdy zwycięscy gwelfowie zburzyli stojące tu domy gibelinów. Podczas gdy katedra była centrum religijnym, a Mercato Vecchio handlowym, plac i Palazzo della Signoria stały się centrum życia politycznego.

Rzeźby opowiadają o długiej partii między Republiką a Medyceuszami. Marzocco i Judyta Donatella, dziś zastąpione kopiami, oraz Dawid Michała Anioła to lud obalający tyrana. Perseusz Celliniego, zamówiony przez Kosmę I do Loggii dei Lanzi, unosi głowę Meduzy: ostre cięcie z doświadczeniem republikańskim.

Loggia dei Lanzi została zbudowana w latach 1376–1381 na uroczystości publiczne, a nazwę wzięła od lancknechtów, którzy obozowali tu w 1527 roku. W XVI wieku stała się muzeum pod gołym niebem: oprócz Perseusza jest tu Porwanie Sabinek Giambologny.

Obok Dawida stoi Herkules i Kakus Baccia Bandinellego: miał go wykonać Michał Anioł, ale wyrzeźbił go Bandinelli, który próbował naśladować styl Dawida, ale mu się nie udało, i zebrał wiele krytyki. Przed Palazzo Vecchio stoi też pomnik konny Kosmy I autorstwa Giambologny.

Fontanna Neptuna, z lat 1563–1565, to pierwsza fontanna publiczna Florencji. Biały Neptun nie jest zbytnio lubiany przez Florentczyków, którzy nazywają go „Biancone”. Podczas odsłonięcia ludzie mówili: „Ammannato, Ammannato, jaki piękny marmur zmarnowałeś!”

Plac był też miejscem publicznych egzekucji. Najsłynniejsza odbyła się 23 maja 1498 roku: Savonarola został powieszony i spalony za herezję, w tym samym miejscu, w którym ze swoimi uczniami rozpalił Stos Marności, paląc książki, poezje, stoły do gry i ubrania. Tablica przed fontanną o tym przypomina.

Pod Palazzo Vecchio wykopaliska odsłoniły rzymskie łaźnie i wielką fullonikę, a na placu wieże i domy średniowiecznej dzielnicy, później zburzonej.