Opis
Kościół Ognissanti wychodzi na plac o tej samej nazwie we Florencji, w pobliżu Arno. Powstał w XIII wieku wraz z humiliatami, jest kościołem rodziny Vespucci i kryje dzieła Botticellego, Ghirlandaia i Giotta, nazwiska, które wystarczą, by włączyć go do trasy.
Jego arcydziełem jest św. Augustyn Botticellego. W otwartej księdze malarz ukrył te słowa: „Gdzie jest brat Martino? Uciekł. A dokąd poszedł? Za Porta al Prato.” Być może po to, by zażartować z zakonnika, który wchodził i wychodził zbyt często.
Tu spoczywa także Botticelli: jego wielbiciele zostawiają mu karteczki w koszyku obok grobu. W tym samym kościele pochowano piękną Simonettę Vespucci, uważaną za jego muzę.
Ognissanti był kościołem Vespucciów. Na fresku młodego Ghirlandaia rodzina klęczy pod płaszczem Madonny, a chłopiec obok niej to podobno Amerigo, żeglarz, od którego imienia pochodzi nazwa Ameryki.
Nie można pominąć także wielkiego Krzyża malowanego Giotta i, w refektarzu, Ostatniej Wieczerzy Ghirlandaia. Na początku XIV wieku kościół był tak bogaty, że sprowadził Giotta, który około 1310 roku umieścił na głównym ołtarzu Maestà, dziś w Uffizi.
Wnętrze to jedna nawa długa na 95 metrów, z głębokim transeptem i ołtarzami po bokach pod edykułami z pietra serena. To jeden z niewielu wielkich kościołów Florencji, obok Santissima Annunziata, który w XIX wieku nie przeszedł restauracji „w stylu”.
Fasada pochodzi z XVII wieku, dzieło Matteo Nigettiego, przebudowana w trawertynie w 1872 roku. Wielki krużganek ma cykle fresków Jacopa Ligozziego ze scenami z życia św. Franciszka, namalowane na początku XVII wieku.
Wszystko zaczęło się od humiliatów, którzy przybyli do Florencji w 1239 roku. Byli to zakonnicy zajmujący się obróbką wełny, a okolica, z wysepką i kanałami Arno, była idealna na młyny i folusze. Budowę kościoła rozpoczęto w 1251 roku.
Jego arcydziełem jest św. Augustyn Botticellego. W otwartej księdze malarz ukrył te słowa: „Gdzie jest brat Martino? Uciekł. A dokąd poszedł? Za Porta al Prato.” Być może po to, by zażartować z zakonnika, który wchodził i wychodził zbyt często.
Tu spoczywa także Botticelli: jego wielbiciele zostawiają mu karteczki w koszyku obok grobu. W tym samym kościele pochowano piękną Simonettę Vespucci, uważaną za jego muzę.
Ognissanti był kościołem Vespucciów. Na fresku młodego Ghirlandaia rodzina klęczy pod płaszczem Madonny, a chłopiec obok niej to podobno Amerigo, żeglarz, od którego imienia pochodzi nazwa Ameryki.
Nie można pominąć także wielkiego Krzyża malowanego Giotta i, w refektarzu, Ostatniej Wieczerzy Ghirlandaia. Na początku XIV wieku kościół był tak bogaty, że sprowadził Giotta, który około 1310 roku umieścił na głównym ołtarzu Maestà, dziś w Uffizi.
Wnętrze to jedna nawa długa na 95 metrów, z głębokim transeptem i ołtarzami po bokach pod edykułami z pietra serena. To jeden z niewielu wielkich kościołów Florencji, obok Santissima Annunziata, który w XIX wieku nie przeszedł restauracji „w stylu”.
Fasada pochodzi z XVII wieku, dzieło Matteo Nigettiego, przebudowana w trawertynie w 1872 roku. Wielki krużganek ma cykle fresków Jacopa Ligozziego ze scenami z życia św. Franciszka, namalowane na początku XVII wieku.
Wszystko zaczęło się od humiliatów, którzy przybyli do Florencji w 1239 roku. Byli to zakonnicy zajmujący się obróbką wełny, a okolica, z wysepką i kanałami Arno, była idealna na młyny i folusze. Budowę kościoła rozpoczęto w 1251 roku.