Opis
Arno to rzeka Florencji i główny ciek wodny Toskanii: wypływa z góry Falterona w Apeninach i po 241 kilometrach uchodzi do Morza Liguryjskiego, tuż za Pizą. We Florencji przecina centrum między nabrzeżami i mostami, ze wschodu na zachód.
Florencja powstała tu, bo był doskonały bród, w pobliżu dzisiejszego Ponte Vecchio. Przez wieki rzeka była drogą: pnie z Casentino spływały do miasta związane w tratwy zwane „foderi”, a od morza pod prąd szły łodzie „navicelli”.
Najlepiej oglądać ją z mostów, a jest ich wiele. Ponte Vecchio z 1345 roku, ze swoimi sklepikami nad wodą, to pierwszy, którego się szuka. Ponte Santa Trinita pochodzi z 1570 roku: zbudował go Ammannati według projektu Michała Anioła, a odbudowano go w 1958 roku.
Wyżej w górę rzeki jest Ponte alle Grazie z 1957 roku, następca dawnego mostu. W całym mieście zostały też tablice powodziowe z poziomem, jaki woda osiągała w różnych epokach: sposób, by zrozumieć, czym była rzeka.
Ma podwójny charakter. Latem może prawie zniknąć, tak że ustawał nawet ruch navicelli, a towary jechały lądem. Jesienią staje się gwałtowna: dokumenty wspominają 172 powodzie między 1177 a 1941 rokiem.
Ta z 1333 roku zabrała most, który stał tam, gdzie dziś jest Ponte Vecchio, a według Florentczyków także Statuę Okaleczoną, przedstawiającą Marsa, dawnego patrona miasta.
Najbardziej niszczycielska w ludzkiej pamięci była powódź 4 listopada 1966 roku: woda zalała całe historyczne centrum, z dziesiątkami ofiar i ogromnymi stratami w dziedzictwie sztuki.
Nazwa rzeki weszła do języka. Kiedy Alessandro Manzoni chciał nadać swoim Narzeczonym żywszy włoski, pojechał do Florencji „płukać pranie w Arno”, i to powiedzenie zostało.
Kto chce zobaczyć inną Arno, może pójść za nią w górę rzeki, aż do Arezzo. Tam romański Ponte Buriano to być może ten, który Leonardo namalował w tle Giocondy.
Koniecznie zobacz
• Ponte Vecchio.
• Ponte Santa Trinita.
• Tablice powodziowe.
• Ponte Buriano, niedaleko Arezzo.
Czy wiesz, że…?
• Do lat czterdziestych XX wieku Arno była żeglowna aż do Signi.
• Latem 1954 roku przepływ Arno we Florencji spadł do zaledwie jednego metra sześciennego na sekundę, przy średniej około 60.
Florencja powstała tu, bo był doskonały bród, w pobliżu dzisiejszego Ponte Vecchio. Przez wieki rzeka była drogą: pnie z Casentino spływały do miasta związane w tratwy zwane „foderi”, a od morza pod prąd szły łodzie „navicelli”.
Najlepiej oglądać ją z mostów, a jest ich wiele. Ponte Vecchio z 1345 roku, ze swoimi sklepikami nad wodą, to pierwszy, którego się szuka. Ponte Santa Trinita pochodzi z 1570 roku: zbudował go Ammannati według projektu Michała Anioła, a odbudowano go w 1958 roku.
Wyżej w górę rzeki jest Ponte alle Grazie z 1957 roku, następca dawnego mostu. W całym mieście zostały też tablice powodziowe z poziomem, jaki woda osiągała w różnych epokach: sposób, by zrozumieć, czym była rzeka.
Ma podwójny charakter. Latem może prawie zniknąć, tak że ustawał nawet ruch navicelli, a towary jechały lądem. Jesienią staje się gwałtowna: dokumenty wspominają 172 powodzie między 1177 a 1941 rokiem.
Ta z 1333 roku zabrała most, który stał tam, gdzie dziś jest Ponte Vecchio, a według Florentczyków także Statuę Okaleczoną, przedstawiającą Marsa, dawnego patrona miasta.
Najbardziej niszczycielska w ludzkiej pamięci była powódź 4 listopada 1966 roku: woda zalała całe historyczne centrum, z dziesiątkami ofiar i ogromnymi stratami w dziedzictwie sztuki.
Nazwa rzeki weszła do języka. Kiedy Alessandro Manzoni chciał nadać swoim Narzeczonym żywszy włoski, pojechał do Florencji „płukać pranie w Arno”, i to powiedzenie zostało.
Kto chce zobaczyć inną Arno, może pójść za nią w górę rzeki, aż do Arezzo. Tam romański Ponte Buriano to być może ten, który Leonardo namalował w tle Giocondy.
Koniecznie zobacz
• Ponte Vecchio.
• Ponte Santa Trinita.
• Tablice powodziowe.
• Ponte Buriano, niedaleko Arezzo.
Czy wiesz, że…?
• Do lat czterdziestych XX wieku Arno była żeglowna aż do Signi.
• Latem 1954 roku przepływ Arno we Florencji spadł do zaledwie jednego metra sześciennego na sekundę, przy średniej około 60.