Opis
Giardino Bardini to zabytkowy ogród Florencji, w Oltrarno, wspinający się na około cztery hektary po zboczu pod Piazzale Michelangelo, od Palazzo dei Mozzi do Villa Bardini. Z góry rozciąga się spektakularny widok na miasto.
Najbardziej widowiskowa jest wielkie barokowe schody, prowadzące do małego belwederu z widokiem na Florencję. Wokół jest sześć fontann ozdobionych mozaiką i rustykalna grotka z udawanymi terakotowymi roślinkami, które mieszają się z prawdziwymi.
Pergola z glicynii, w kilku odmianach, kwitnie w kwietniu i daje widoki z miastem w tle. Są też róże, irysy i hortensje, świątynka i teatr zieleni w zagłębieniu terenu, w dolnej części.
W XIX wieku sąsiednia willa miała ogród w stylu angielskim, z zagajnikami, krętymi alejkami i Kaffeehaus z grotą. Z tej epoki pochodzi też druga grota, w najwyższej części.
Ogród pełen pułapek dla znawców sztuki. Kiedy w 1913 roku kupił go antykwariusz Stefano Bardini, wypełnił go posągami i ozdobami z każdego źródła, autentycznymi, przemontowanymi lub sfałszowanymi: znawca miał je od siebie odróżniać.
Bardini kupił wzgórze z wiekami historii. Należało do rodziny Mozzi od średniowiecza: otoczony murem ogród warzywny za ich pałacem, wspominany już w 1259 roku, a wyżej drzewa oliwne na stromych tarasach.
Po Bardinim i jego synu Ugo, zmarłym w 1965 roku, przyszły dziesięciolecia zaniedbania. Renowacja, rozpoczęta w 2000 roku, trwała pięć lat, z powrotem drzew owocowych, roślin i ozdób, a w 2007 roku ogród otwarto dla publiczności.
Przez większą część XX wieku ogród szczycił się także wyjątkową kolekcją azalii i cytrusów, potem rozdzielonych do innych parków i ogrodów.
Najbardziej widowiskowa jest wielkie barokowe schody, prowadzące do małego belwederu z widokiem na Florencję. Wokół jest sześć fontann ozdobionych mozaiką i rustykalna grotka z udawanymi terakotowymi roślinkami, które mieszają się z prawdziwymi.
Pergola z glicynii, w kilku odmianach, kwitnie w kwietniu i daje widoki z miastem w tle. Są też róże, irysy i hortensje, świątynka i teatr zieleni w zagłębieniu terenu, w dolnej części.
W XIX wieku sąsiednia willa miała ogród w stylu angielskim, z zagajnikami, krętymi alejkami i Kaffeehaus z grotą. Z tej epoki pochodzi też druga grota, w najwyższej części.
Ogród pełen pułapek dla znawców sztuki. Kiedy w 1913 roku kupił go antykwariusz Stefano Bardini, wypełnił go posągami i ozdobami z każdego źródła, autentycznymi, przemontowanymi lub sfałszowanymi: znawca miał je od siebie odróżniać.
Bardini kupił wzgórze z wiekami historii. Należało do rodziny Mozzi od średniowiecza: otoczony murem ogród warzywny za ich pałacem, wspominany już w 1259 roku, a wyżej drzewa oliwne na stromych tarasach.
Po Bardinim i jego synu Ugo, zmarłym w 1965 roku, przyszły dziesięciolecia zaniedbania. Renowacja, rozpoczęta w 2000 roku, trwała pięć lat, z powrotem drzew owocowych, roślin i ozdób, a w 2007 roku ogród otwarto dla publiczności.
Przez większą część XX wieku ogród szczycił się także wyjątkową kolekcją azalii i cytrusów, potem rozdzielonych do innych parków i ogrodów.