Opis
Plac Katedralny (Piazza del Duomo) to religijne serce Florencji, w historycznym centrum. Góruje nad nim Santa Maria del Fiore z kopułą Brunelleschiego, dzwonnica Giotta i Baptysterium: religijne centrum miasta od ponad tysiąca lat.
Ściśle rzecz biorąc, Baptysterium stoi na piazza San Giovanni: niewidzialna linia między via de’ Martelli a via Calzaiuoli dzieli przestrzeń na dwie części. Dla zwiedzających to jednak jeden wielki plac dla pieszych.
Nad wszystkim wznosi się kopuła Brunelleschiego. Od 1418 roku architekt rozwiązał problem, który wydawał się nie do rozwiązania, dzięki podwójnej powłoce, która stała sama, bez drewnianych rusztowań. Widać ją z okolicznych wzgórz, aż po prowincję Prato.
Obok dzwonnica Giotta wznosi się na 84 metry, obłożona białym, zielonym i różowawym marmurem, coraz lżejsza ku górze. Na płaskorzeźbach u podstawy, dłuta Andrei Pisana i Luki della Robbii, wyrzeźbiono ludzkie zajęcia: manifest Florencji rzemiosł.
Fasada katedry, w stylu neogotyckim, pochodzi z XIX wieku: zbudowano ją w latach 1871–1887 według projektu Emilia De Fabrisa. Ta zaczęta przez Arnolfa di Cambio została rozebrana w 1587 roku.
Wokół jest na co patrzeć. Przed absydami stoi Museo dell’Opera del Duomo z Wrotami Raju Ghibertiego i emporami Donatella i Luki della Robbii. Na pałacu Kanoników Arnolfo i Brunelleschi w postaci posągów spoglądają na swoje dzieło.
W rogu od strony via Calzaiuoli mieści się Misericordia, bractwo założone w 1244 roku, by opiekować się chorymi i chować zmarłych. Nigdy nie została rozwiązana, a przed jej siedzibą zawsze stoi gotowa karetka.
Plac podarował Florentczykom także obelgę. Kiedy gmina burzyła domy pod budowę, Bischeri odmówili sprzedaży, licząc na zysk. Gmina zmniejszyła plac budowy i zapłaciła im grosze: stąd, jak mówią, klasyczne „O bischero!”.
W Wielkanoc odbywa się scoppio del carro, czyli wybuch wozu. Wóz pełen fajerwerków, ciągnięty przez cztery białe woły, zajeżdża przed Duomo; podczas mszy rakieta w kształcie gołębicy mknie po stalowej linie i go podpala.
Koniecznie zobacz
• Kopuła Brunelleschiego.
• Dzwonnica Giotta.
• Museo dell’Opera del Duomo.
• Posągi Arnolfa i Brunelleschiego.
• Scoppio del carro.
Czy wiesz, że…?
• Biały marmurowy krążek za Duomo wyznacza miejsce, gdzie spadła kula z latarni, strącona przez burzę w 1600 roku.
• Przed schodami kilka kwadratów w bruku pokazuje, gdzie stały filary portyku Santa Reparata, najstarszej katedry.
• Na pałacu Naldini popiersie przypomina, że Donatello miał tu swoją pracownię.
Ściśle rzecz biorąc, Baptysterium stoi na piazza San Giovanni: niewidzialna linia między via de’ Martelli a via Calzaiuoli dzieli przestrzeń na dwie części. Dla zwiedzających to jednak jeden wielki plac dla pieszych.
Nad wszystkim wznosi się kopuła Brunelleschiego. Od 1418 roku architekt rozwiązał problem, który wydawał się nie do rozwiązania, dzięki podwójnej powłoce, która stała sama, bez drewnianych rusztowań. Widać ją z okolicznych wzgórz, aż po prowincję Prato.
Obok dzwonnica Giotta wznosi się na 84 metry, obłożona białym, zielonym i różowawym marmurem, coraz lżejsza ku górze. Na płaskorzeźbach u podstawy, dłuta Andrei Pisana i Luki della Robbii, wyrzeźbiono ludzkie zajęcia: manifest Florencji rzemiosł.
Fasada katedry, w stylu neogotyckim, pochodzi z XIX wieku: zbudowano ją w latach 1871–1887 według projektu Emilia De Fabrisa. Ta zaczęta przez Arnolfa di Cambio została rozebrana w 1587 roku.
Wokół jest na co patrzeć. Przed absydami stoi Museo dell’Opera del Duomo z Wrotami Raju Ghibertiego i emporami Donatella i Luki della Robbii. Na pałacu Kanoników Arnolfo i Brunelleschi w postaci posągów spoglądają na swoje dzieło.
W rogu od strony via Calzaiuoli mieści się Misericordia, bractwo założone w 1244 roku, by opiekować się chorymi i chować zmarłych. Nigdy nie została rozwiązana, a przed jej siedzibą zawsze stoi gotowa karetka.
Plac podarował Florentczykom także obelgę. Kiedy gmina burzyła domy pod budowę, Bischeri odmówili sprzedaży, licząc na zysk. Gmina zmniejszyła plac budowy i zapłaciła im grosze: stąd, jak mówią, klasyczne „O bischero!”.
W Wielkanoc odbywa się scoppio del carro, czyli wybuch wozu. Wóz pełen fajerwerków, ciągnięty przez cztery białe woły, zajeżdża przed Duomo; podczas mszy rakieta w kształcie gołębicy mknie po stalowej linie i go podpala.
Koniecznie zobacz
• Kopuła Brunelleschiego.
• Dzwonnica Giotta.
• Museo dell’Opera del Duomo.
• Posągi Arnolfa i Brunelleschiego.
• Scoppio del carro.
Czy wiesz, że…?
• Biały marmurowy krążek za Duomo wyznacza miejsce, gdzie spadła kula z latarni, strącona przez burzę w 1600 roku.
• Przed schodami kilka kwadratów w bruku pokazuje, gdzie stały filary portyku Santa Reparata, najstarszej katedry.
• Na pałacu Naldini popiersie przypomina, że Donatello miał tu swoją pracownię.